اشاره- استاد سیروس برادران شکوهی، استاد برجسته تاریخ دانشگاه تبریز و پژوهشگر تاریخ مشروطه روز گذشته، ۲۱ اسفند ۱۴۰۳ دارفانی را وداع گفت. به این بهانه، گفتگوی قدیمی این استاد سرشناس را با مجله رشد (دی‌ماه 1382) می‌خوانیم که دربرگیرنده زندگی، اندیشه علمی و رویکردهای محققانه این استاد فقید است.

خبر کوتاه بود. ساختمان شرکت فرهنگی هنری دل آواز که به همت استاد محمدرضا شجریان در تاریخ ۱ اسفند ۱۳۵۶ پایه‌گذاری شد - و طی این سال‌ها تا پیش از بیماری و در نهایت «باز ایستادن »* ایشان - و محلی برای تولید و توزیع آثار استاد شجریان و همچنین دیدارهای مردمی استاد، محل تمرین کنسرت‌ها، نشست‌های خبری و در نهایت محل برپایی کارگاه تخصصی آواز؛ تخریب شد.

هنرمند دانشگاه هنر اسلامی تبریز، موفق به کسب مقام اول نهمین جشنواره بین‌المللی فجر صنایع‌دستی در رشته پاپیه ماشه شد.

سومین نشست شاهنامه‌پژوهی  با سرنویس «بررسی داستان رستم و اسفندیار در شاهنامه و طومارهای نقالی» در محل  بنیاد ایران‌شناسی استان آذربایجان شرقی  با برگزار شد.

چند روزی از سالروز قیام تاریخی مردم تبریز می‌گذرد، قیامی که از منظر رویدادسازی، شباهتهای مهمی به «واقعه سیاهکل» دارد؛ 29 بهمن 1356، تاریخ ایران را وارد دوره جدیدی کرد، با این‌حال سوال اساسی اینجاست که چرا این حادثه مهم، بازتاب شایسته‌ای در عرصه هنر نداشته است.

دنیای ُارُسی، بر تاریخ چند صدساله زندگی ایران پرتو افکنده و معمار تاریخی ایران را شور و نشاط بخشیده‌است. تلالو زرد و قرمز و سبز و آبی نور را از مجرای هنر عبور می‌دهد و بر دل‌های بی‌قرار می‌نشاند. «سودابه اکبری» هنرمند اهل آمل و کارشناس ارشد هنرهای اسلامی با گرایش چوب، همراه همسرش «هادی فیاضی» که گرافیست کاربلدی است، چند سالی است که در کارگاه هنری دِی‌داد، طراحی و ساخت پنجره‌های گره‌چینی و اُرُسی را به کمال رسانده‌اند.

هفته گذشته دیدار دکتر مسعود پزشکیان و امامعلی رحمان رئیس جمهور تاجیکستان و شعرخوانی در نشست خبری مشترک رؤسای جمهور ایران و تاجیکستان، مورد توجه رسانه‌ها و اهالی فرهنگ و ادب قرار گرفت. اما شاید کمتر کسی اطلاع داشته باشد که در این سفر یک هیئت فرهنگی شامل شاعران و پژوهشگران زبان و ادبیات فارسی نیز همراه با رئیس جمهور به تاجیکستان سفر کرده بودند.

عباس و احمد قابچی، دو برادر فقید اهل زنوز، در طول عمر پربرکت خود، آوازه «سفال آذربایجان» و «آبی‌فیروزه‌ای تبریز» را به عنوان یکی از عناصر ارزنده هنر ایران، طنین‌انداز کردند. «آبی فیروزه‌ای» دو برادر، ترکیب رازآلودی است که سفال این خاندان را از سفالینه‌های معروف جهان، متمایز ساخته‌است.