سالهاست که ثبت یک اثر در فهرست آثار ملی ایران، در اذهان عمومی نماد حفاظت و ماندگاری تلقی میشود؛ اما واقعیت تلخ میدانی چیز دیگری است. تجربهی سالهای اخیر نشان میدهد که «ثبت ملی» بهتنهایی و در ساختار کنونی، نهتنها بازدارندهای قوی در برابر تعدی نیست، بلکه گاه به طلسمی بیخاصیت تبدیل شده که تنها نام یک اثر را در دفترچهها ثبت میکند و آن را در برابر «تخریب خزنده» رها میسازد.
...
فراتر از گناهکاری یا بیگناهی هوشیار، پرسش اصلی این است: چگونه میتوان با آبروی یک شهر، جایگاه شهرداری و کل مدیریت شهری چنین بازی کرد؟ اگر شهردار مرتکب تخلفی شایسته انفصال شده، چرا بدون فرصت دفاع، حکم در کمترین زمان صادر و ابلاغ میشود؟ و اگر تخلفی نبوده و ابلاغیه به او نرسیده (با بهانه اختلال اینترنت در دی ۱۴۰۱)، چرا پیش از رسیدگی شکلی، کل نظام مدیریت شهری تبریز بیاعتبار میگردد؟
...
بازآفرینی شکوه تاریخ آذربایجان در قلب تبریز، تاریخ زوالناپذیر است؛ حتی اگر دستی آلوده به بغض و کین از آستین جهل بیرون آید و قصد تحریف یا تضییع آن را داشته باشد.
...