محمدحسین حسن زاده در نشست علمی پژوهشی «کاهش مخاطرات تغیرات اقلیمی» در تبریز، خاطرنشان کرد: تغییرات اقلیمی یک تصمیم حیاتی است که می‌تواند به کاهش یا تشدید چالش‌های موجود منجر شود؛ ما در این زمینه تنها نقش نظارتی نداریم، بلکه وظیفه پایش علمی، هشداردهی به‌موقع، تقویت هماهنگی بین‌بخشی و صیانت از حقوق نسل‌های آینده را بر عهده داریم.

وی  افزود: در صورت فقدان آینده‌نگری، هزینه‌های سنگین و غیرقابل جبرانی تحمل خواهد کرد و از این‌رو، صنایع آب‌بر و پرمصرف نباید در کانون برنامه‌های اصلی اقتصادی قرار گیرند.

وی با بیان اینکه امید است برگزاری این نشست علمی، تاثیرات مثبتی در روند بهبود شرایط اقلیمی بگذارد، ادامه داد: تغییرات اقلیمی و مخاطرات ناشی از آن موضوعی مربوط به آینده دور نیست، بلکه تاثیر این پدیده امروز به‌صورت ملموس در زندگی روزمره مردم، به‌ویژه در حوزه منابع آب، کشاورزی و معیشت قابل مشاهده بوده و آثار آن به‌عنوان تغییراتی عینی و جاری، در حال تأثیرگذاری مستقیم بر ساختارهای اقتصادی و زیست‌محیطی است.

حسن‌زاده با تأکید بر لزوم تصمیم‌گیری یکپارچه در سطح ملی، تاکیدکرد: لازم است شیوه نگرش و حکمرانی اقلیم در کشور بازنگری شود، زیرا الگوهای فعلی پاسخ‌گوی شرایط جدید اقلیمی نیستند؛ لذا باید از مدیریت واکنشی به سمت مدیریت پیشگیرانه حرکت کنیم، واقعیت‌های جدید را بپذیریم و مسیر توسعه را اصلاح کنیم تا در بلندمدت به توسعه‌ای پایدار و ایمن دست یابیم.

وی با بیان اینکه آذربایجان شرقی در خط مقدم تهدیدات ناشی از تغییرات اقلیمی قرار دارد و تصمیمات مدیریتی نقش مستقیمی در میزان آسیب‌پذیری یا تاب‌آوری آن‌ خواهد داشت، گفت: باید با نگرشی فرا بخشی و جمعی، به ارائه راهکارهای مناسب با نتایج پایدار بپردازیم.

مدیرکل حفاظت محیط زیست آذربایجان شرقی با اشاره به تداوم خشکسالی‌ها افزود: بی‌توجهی به این واقعیت یا تأخیر در تصمیم‌گیری، به‌معنای تحمیل هزینه‌های سنگین اقتصادی و زیست‌محیطی در آینده خواهد بود که در نهایت منجر به از دست رفتن آینده نسل جدید و عدم بازسازی‌ این موهبت الهی می‌شود.

وی تشریح کرد: تغییرات اقلیمی تنها یک مسئله زیست‌محیطی نیست، بلکه تمامی بخش‌ها از آب و انرژی گرفته تا شهرسازی، سلامت و امنیت غذایی را درگیر می‌کند. نادیده گرفتن ماهیت فرابخشی این بحران، موجب می‌شود راهکارها نیز ناقص و ناپایدار باشند. تجربه نشان داده است که اقدام‌های ناهماهنگ و تصمیم‌گیری‌های بخشی، حتی اگر با نیت مثبت انجام شوند، به نتایج پایدار منجر نشده‌اند.