همنوا | صبا مهدوی

شکار با پروژکتور در سیاهی شب

تلخ‌ترین خبر از شهرستان میانه می‌رسد؛ جایی که مأموران یگان حفاظت محیط زیست ساعت ۳:۳۰ بامداد روز شنبه در شکارگاه‌های روستای صومعه ترکمانچای، یک گروه سه‌نفره شکارچیان غیربومی را غافلگیر می‌کنند. کشف لاشه ۱۲ سر خرگوش و سه دستگاه پروژکتور از این متخلفان، نشان می‌دهد آن‌ها چگونه حیوانات بی‌پناه را با نورافکن در تاریکی شب خیره کرده و به رگبار بسته بودند.

شکارچیان مسلح در کمینگاه‌های سراب

در شهرستان سراب نیز اوضاع چندان تفاوتی ندارد. مأموران یگان حفاظت در تاریخ ۱۹ بهمن در اراضی چقوش، یک شکارچی غیرمجاز را دستگیر می‌کنند که یک قبضه سلاح قاچاق همراه داشته است. تنها شش روز بعد، در ۲۵ بهمن، دو شکارچی دیگر در منطقه آغمیون به دام می‌افتند؛ این بار از آن‌ها یک قبضه سلاح مجاز، ادوات شکار و لاشه یک سر خرگوش و یک قطعه کبک کشف می‌شود.

محیط بانان بی‌ادعا؛ مدافعانی در محاصره مشکلات

آنچه در پشت این گزارش‌های رسمی گم می‌شود، تصویر محیط بانانی است که در دوردست‌ترین مناطق، با کمترین امکانات و حقوق ناچیز، جان خود را کف دست می‌گیرند تا از این میراث طبیعی محافظت کنند. آن‌ها در دل شب، در برابر شکارچیانی می‌ایستند که نه تنها مسلح هستند، گاهی با خودروهای مجهز و تجهیزات پیشرفته به جان طبیعت می‌افتند.

خلأهای قانونی؛ پاشنه آشیل مبارزه با شکار غیرمجاز

تأسف‌بارتر از همه، ضعف قوانین بازدارنده و خلأهای حقوقی است که باعث می‌شود بسیاری از این شکارچیان پس از مدتی کوتاه با جریمه‌های ناچیز آزاد شوند و دوباره به طبیعت برگردند. این چرخه معیوب، نه تنها مانعی برای متخلفان نیست، که گاه جسارت آنان را دوچندان می‌کند. پرونده این افراد اگرچه به مراجع قضایی ارجاع شده، اما تجربه نشان داده برخوردهای سهل‌انگارانه قضایی، محیط بانان را در ادامه مسیر دلسرد و شکارچیان را گستاخ‌تر می‌کند.

این بار نیز متخلفان دستگیر شدند، سلاح‌ها و لاشه‌ها کشف و صورتجلسه شد و پرونده‌ها برای رسیدگی به دادگاه رفت. اما حیات وحش آذربایجان شرقی تا کی باید هزینه این خلأهای قانونی را با جان بی‌پناهان خود بپردازد؟ و محیط بانان بی‌ادعا تا کی باید تنها به تحسین ما دل خوش کنند؟