شنبه ۳۱ام شهریور ۱۳۹۷ , Saturday 22nd September 2018
اینجا سهند است، شهر جدیدی که قرار بود امید خیلی ها باشد، مأمنی برای خانواده ها، پناهی برای بی مسکنان یا بد مسکنان و آینده ای برای جوانان! اما بعد از چند دهه حالا این شهر تبدیل به شهری مرده شده است که حتی ساختمان های سفید رنگش هم نمی توانند به آن روح ببخشند. فرقی ندارد اسمش را تبعیدگاه بگذاریم یا خوابگاه، هر چه که بوده، هست و خواهد شد، در اصل مکانی برای سرریز جمعیت تبریز و به طور اخص افرادی بود که توان اجاره یا خرید مسکن در تبریز را نداشتند. گرچه نمی توان تمام جمعیت این شهر را نیازمند دانست، اما نمی توان به راحتی هم از کنار 4 فازی گذشت که در کنار تمام امیدها و آمال های ساکنانشان، شاهد رنج های بی پایان خانواده هایی هستند که صدای رنج کشیدن هایشان گوش فلک را کر می کند، اما به گوش مسئولان و خیرین نمی رسد.
آخرین اخبار