شنبه ۲ام تیر ۱۳۹۷ , Saturday 23rd June 2018
<p style="text-align: justify;">مشروطه دستاوردهاي بزرگ سياسي همچون حاکميت قانون، محدود سازي حاکم به قانون، اصل تفکيک قوا، آزادي، دموکراسي، حقوق شهروندي، تاسيس عدليه و... براي ما به ارمغان آورده است که اگر جز اين فکر کنيم ستم بر مشروطه است.</p>
<strong>من همیشه مخاطبم را بسیار آگاه دانسته ام، آگاه و هوشیار. از ترجمه رویدادها گریزان بوده ام. هر چند در لایه های متعدد نمایش نشانه هایی چیده می شود که تماشاگر از هر قشر و سطحی از لذت کشف برخوردار باشد.</strong>
به همه ما مدیران مسوول و سردبیران در درجه دوم! و به همه حضرات خبرنگار در درجه اول! تلنگری است که مقصود از حضور در نشستها و مراسم مختلف خبری صرفا اخذ کارت هدیه و اشانتیون روابط عمومی ها نیست. لابد خبرنگار باید گزارش و خبر بنگارد!
<p style="text-align: justify;">تبریز 2018 نقطه شروع است. ما باید قبول کنیم که این رویدادی ملی است نه محلی، باید باید در قالب یک ستاد ملی به ریاست معاون رییس جمهور و پنج وزیر دولت و رییس مجمع نمایندگان بررسی شود. آقای استاندار هم این طرح را در هیأت دولت مطرح کرده اند. نگاه ملی و فرامنطقه ای برای تبریز 2018 لازم است. در استان ستاد شورای سیاست گذاری این برنامه به ریاست آقای استاندار تشکیل یافته و در طی این جلسات، سازمان میراث فرهنگی، اینفوگرافی تبریز 2018 را ارایه داده است. معتقدم این رویداد، فرصتی است تا ما خودمان را ریکاوری کنیم.</p>
<p style="text-align: justify;">با این سیستم قمر در عقرب که به صورت فله ای مجوز نشریه صادر می کند و صاحب امتیازان یک شبه ای که اکثرا به سودای بوی کباب آمده و همه معادلات انتشار استاندارد یک نشریه را زیر سوال برده اند، کار مطبوعاتی از جنس مستقل و حرفه ای غامض شده و روز به روز سختی ها بیشتر و بیشتر می شود...</p>
<p style="text-align: justify;">در این سال ها هر گاه از عملکرد این گروه ناله کردیم، حضرات روشنفکر تئاتر شناس افاضه فرمودند که «چه عیبی دارد! این قبیل تئاترها در همه جای دنیا هست!» بله آقایان! در همه جای دنیا این قبیل کارها هست، اما نه در آن حد که عرصه کلی تئاتر یک شهر را در دست بگیرد.</p>
معمولا تلویزیون ما یا از آن طرف دیوار می افتد، یا از این طرف. انگار که ملت حافظه ای ندارند و ادا و اطفار دیروز این رسانه یادشان رفته است.
اعلام حضور یهویی و عجله وار برخی ها برای حضور در پارلمان سال آتی بلدیه، اصولا مرزهای «اعتماد به نفس» را درنوردیده و وارد فاز «هر دم از این باغ» گردیده است.
<p style="text-align: justify;">راستش متاسفانه جراید تبریز را رخوت و روزمرگی و ایضا ورشکستگی اجتماعی فرا گرفته و توگویی قرار نیست نقش اجتماعی رسانه را ایفا کنیم و روزنامه نگاران و خبرنگاران _ که خودم هم یکی از آنان هستم _ گرفتار خودمانیم.</p>
<p style="text-align: justify;">اگر فعلتین مثلا بیست و هفتم شهریور قرار است به مناسبت بزرگداشت استاد شهریار، روز شعر و ادب فارسی باشد و بیست و پنجم اردیبشهت روز تولد فردوسی هم روز پاسداشت زبان فارسی باشد، دقیقا در چون و چرای بالا می‌گنجد که می‌خواهیم دل همه را بدست آوریم و کسی از ما نرنجد. هم علاقمندان شهریار راضی باشند و هم علاقمندان فردوسی. در ترکی می گویند: قیز راضی، اوغلان راضی، (....) گور بابای قاضی!</p>
<p style="text-align: justify;">راستش ما نشستیم و روی ادعاهای این دو بزرگوار خیلی فکر کردیم. این که «بود» و «نبود» شورا فرقی بکند و یا نکند! و این که عملکرد دوره فعلی شورا خوب بوده و کارهای زیادی انجام شده است! واقعا جای بسی تامل و تفکر دارد.</p>
<p style="text-align: justify;">مهم ترین فایده دبیرخانه خواهرخواندگی این است که می تواند قانون یا تبصره یا لایحه ای به تصویب برساند و اعضای شورا و بلدیه و شرکا را در مصونیت قضایی قرار دهد. آخر ما شنیدیم که اتباع یک کشور در کشور دیگر یک همچین مصونیتی دارند. یا حداقل بانک اطلاعاتی به خواهران و ما اطلاعات می دهد که در کدام کشور با شلوارک عکس بیاندازیم و در کدام کشور دست به سینه بایستیم و عکس بیاندازیم...</p>
آخرین اخبار