دوشنبه ۲۵ام تیر ۱۳۹۷ , Monday 16th July 2018
لاغر اندام بود و بفهمی، نفهمی کمی خجالتی. پیراهن مردانه آبی رنگی به تن داشت با آستین‌های بلند، بلندتر از تمام آستین‌های دنیا! برای جوانی که دست هایش را در بازی‌های کودکی اش جا گذاشته بود. " باز باران با ترانه... کودکی 10 ساله بودم، نرم و نازک، چست و چابک، با دو پای کودکانه می‌دویدم همچو آهو، می‌پریدم از سر جو، دور می‌گشتم ز خانه..."
سی‌ و نهمین راهپیمایی 22 بهمن با حضور پرشور نوجوانان، جوانان و نسل سومی‌ها که رویش‌های انقلاب اسلامی هستند، با پدران خود و پرچم سه رنگ ایران اسلامی و عکس شهدای مدافع حرم و آتش زدن پرچم آمریکا با افتخار عکس‌های سلفی می‌گرفتند.
بهمن که می‌گوییم، فقط حکایت سال 1357 نیست، حکایت یک‌ عمر است، گفتمانی که از سال‌های قبل از 57 شروع‌ شده بود و تا بعدترها هم ادامه پیدا کرد. روایت بهمن‌ماه، زمستانی نیست، بهار است که هر روز شکوفه می‌دهد، آن‌ هم شکوفه‌های تازه‌تر و تازه‌تر.
اینجا تبریز- 38 روز از آغاز سال 2018 میلادی می گذرد!
اینجا تبریز- دو روز مانده به چهلم تبریز 2018
اینجا تبریز 2018- برخی ها این رویداد فرهنگی را آغازی برای گردشگری تبریز می دانند، نه پایان راه.
اینجا تبریز 2018- رادیو برون مرزی صدا و سیمای مرکز آذربایجان شرقی، در حال انجام دادن مقدمات برگزاری جشنواره تبریز 2018 است.
اینجا تبریز، رادیو برون مرزی؛ نه از اعتبارهای کلان دولتی خبری هست و نه از اسپانسرهای آنچنانی، نه دوربینی برای عرض اندام است و نه قلمی برای بزرگ نمایی، هر آنچه که نیست، اما رویدادی بزرگ در راه است.
عباس عبدی در مقاله خود درباره تظاهرات شهری نوشته است: «می‌توان دست‌های مخالفان دولت را تا حدودی در پشت این وقایع دید ولی در هر حال زمینه‌های اجتماعی مهمی دارد که ناامیدی یکی از زمینه‌های آن است. بدتر از همه نداشتن یک رسانه کارآمد و قابل اعتماد است؛ رسانه‌ای که از دروغ پرهیز کند و اعتماد مردم به آن جلب شود، بیش از هر چیز دیگر نیاز جامعه ایران است. واقعیت این است که این حد از تنش‌ها و فشارهای گوناگون، جامعه را خسته می‌کند و به جایی می‌رسد که مثل یک شیشه تحت فشار، شکسته و به هزاران قطعه ریز تبدیل می‌شود.»
جشنواره آوینیون-Festival D’avignon » دوباره خیابان‌های این شهر را به صحنه نمایش تبدیل کرد. شهری در جنوب فرانسه که نام آن با هنر تئاتر گره خورده است و با شروع تابستان رویداد‌های گوناگون هنری بر سنگ‌فرش‌های این شهر نقش می‌بندد. امسال به طول عمر «صحنه هفتادضلعی آوینیون» یک ضلع دیگر اضافه شد و این جشنواره هفتادویکمین تولد خود را با مدیریت هنری «الیویه پی - Olivier Py» جشن گرفت.
از آنجا که ایران یکی از منطقه‌های زلزله‌خیز است و در این رابطه امتحان‌‌های رنج‌آوری را آزموده است، توجه به زلزله لازم و یکی از اهداف اصلی کارشناسان در امر ساخت و ساز می‌باشد. در این راستا، همراهی حوزه‌هایی مانند زلزله‌شناسی و مهندسی سازه با هدف ارتقاء عملکرد سازه‌ها در برابر زلزله و در نتیجه افزایش پایداری و امنیت آن‌ها، در برابر زلزله الزامی است.
چند ماه ديگر «هنرستان ميرک» تبريز صد ساله خواهد شد. کاش اين نوشته، بهانه اي مي شد براي اين مناسبت و پاسداشت آن. گفتن و شنيدن از اساتيدي که در هنرستانهاي غريب شهر، بي هيچ ادعايي مشق فرهنگ و هنر مي آموزند. کاش از ميرک و اقبال و کوثر و افتخارات جهاني شان مي نوشتيم. کاش برنامه اي داشتيم براي يک صَده شکوه اين مدارس. اما تقدير اين گونه است که مرثيه بنويسم تا نگذاريم چراغ هنرستانها خاموش شود...
“یک هفته بدون کیوسک” عنوان کمپینی است که هفته‌ی گذشته از سوی برخی مطبوعات در اعتراض به افزایش ۵۰درصدی قیمت کاغذ و تبعات آن بر حوزه چاپ و نشر راه‌اندازی شده؛ اما به نظر می رسد سود رانتخواران از این محل بیش از آن است که با هیاهوی رسانه ای پاپس بکشند!
<div>
<p style="text-align: justify;">دیگر گذشت آن زمان که به بهانه ی توسعه، پاساژهای بی در و پیکر از هر نقطه‌ی شهر سر به فلک کشیده و بساز بندازهای دوره ی گذار، بدون توجه به عنصر “پیوست انسانی” برای جذب مشتری به لطایف الحیل متوسل شوند!</p>

</div>
آخرین اخبار