پایگاه خبری تحلیلی هم نوا / هم صدا با ملت
آبان ۲۹, ۱۳۹۷ / November 20, 2018

آیت الله غرویان:روش پیامبر اکرم (ص) اعتدال بود

استاد برجسته حوزه علمیه قم گفت: روش پیامبر اکرم(ص) اعتدال بود به این معنا که طوری حرف می زدند و رفتار می کردند که غالب انسان ها را به سمت خود جلب کنند؛ اگر انسان از حد اعتدال خارج شود، اکثریت افراد را از خود طرد می کند.

به گزارش همنوا به نقل از ایرنا، آیت الله محسن غرویان روز سه شنبه در آستانه سالروز رحلت پیامبر اکرم (ص) وشهادت امام حسن مجتبی (ع) بیان کرد: آن حضرت با جاذبه ای که در رفتار و اخلاق خود داشتند، حتی مشرکان مکه، مسیحیان و صاحبان سایر ادیان و فرق را به سمت اسلام جذب می کردند.
این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: پیامبر اسلام رحمه للعالمین بودند و آنچه که در سیره عملی ایشان در تواریخ ذکر شده این است که برای مردم مایه خیر و برکت بودند.
وی گفت: اخلاق پیامبراکرم(ص) به گونه ای بود که همه را جذب می کرد، اهل تسامح و تساهل بودند و شریعت ایشان شریعت « سمحه سهله » نامیده شده یعنی بر مردم سخت نمی گرفتند.
آیت الله غرویان با اشاره به جاذبه رسول گرامی اسلام (ص)، تصریح کرد: اسلام از سلم به معنای سلامتی، صلح و نرمش است و نشان می دهد که جاذبه بردافعه در شخصیت پیامبراکرم(ص) غلبه داشت؛ آن چیزی هم که امروز در جامعه نیاز داریم همین است که باید جاذبه ما بر دافعه غلبه داشته باشد و این درس را از پیامبر(ص) بگیریم.
وی افزود: هم خواص و هم توده مردم مشتاق اعتدال هستند و اگر افراط و تفریط در کار باشد اقلیت محدودی دور انسان جمع می شوند، روش پیامبر(ص) نیز به گونه ای بود که نه افراط و نه تفریط داشت، برای همین رحمه للعالمین بود.
حضرت محمد(ص) در ۱۷ ربیع الاول عام الفیل در شهر مکه چشم به جهان گشود؛ پدر پیامبر (ص)، عبدالله فرزند عبدالمطلب و مادرش آمنه دختر وهب و هر دو از قبیله بزرگ قریش بودند؛ آن حضرت در سن ۴۰ سالگی به مقام رسالت رسید و به مدت ۲۳ سال عهده ‏دار امر رسالت و نبوت بود؛ پیامبر(ص) در ۲۸ صفر سال ۱۱ هجری قمری و در سن ۶۳ سالگی از دنیا رفت.

* امام حسن(ع) سمبل صبر و حلم بودند
وی در ادامه با بیان این که امام حسن مجتبی(ع) سمبل صبر و حلم بودند، گفت: ایشان وقتی شرایط اجتماعی زمان خودشان را در نظر گرفتند دیدند که مردم آمادگی جنگیدن و کارهای سخت و جبهه را ندارند و نمی شود آن را بر مردم تحمیل کرد.
استاد حوزه علمیه قم افزود: قرائت امام حسن(ع) از دین و اسلام به گونه ای بود که ایشان متقضیات زمان و مکان را در نظر می گرفتند، بنابراین در آن شرایط با معاویه صلح کردند و صلح امام حسن(ع) در تاریخ ثبت شد تا به آیندگان یاد دهد که وقتی شرایط اجتماعی مهیا نیست باید تصمیم گیری و سیاست گذاری بر اساس صلح و سازش باشد و این آموزه ای ازایشان می باشد.
امام حسن مجتبی (ع) فرزند حضرت علی بن ابیطالب(ع) و حضرت فاطمه(س) در شب نیمه ماه مبارک رمضان، سال سوم هجرت در شهر مدینه دیده به جهان گشود؛ ایشان در سن ۳۷ سالگی به مقام امامت رسید که مدت امامت آن حضرت شش ماه و سه روز به طول انجامید؛ آن حضرت در ۲۸ صفر سال ۵۰ هجری قمری، در سن ۴۷ سالگی به شهادت رسید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *