پایگاه خبری تحلیلی هم نوا / هم صدا با ملت
آبان ۲۸, ۱۳۹۷ / November 19, 2018

ارزش‌گذاری‌هایی که بی ارزش هستند

وقتی خیابانی که به نام خبرنگار نامگذاری شده ولی شهرداری منطقه دو با همان نام قبلی خیابان اول زعفرانیه برنامه‌های خود را اطلاع‌رسانی می‌کند از عموم مردم چه انتظاری می‌توان داشت که این خیابان را به نام خبرنگار بشناسند.

به گزارش همنوا به نقل از فارس دو هفته پیش بود که به مناسبت روز خبرنگار چشم‌هایمان به جمال دیدن خیابان خبرنگار روشن شد و به مناسبت این روز پر طمطراق بخش کوچکی از اول خیابان زعفرانیه به نام خیابان خبرنگار نامگذاری کردند و چه افتخارات و مدح و ثناهایی که در وصف خبرنگاران مطرح شد.

اینکه ما رسانه‌ای‌ها دل پر دردی داریم از این که مسوولان و آقایان تنها یک روز به یاد و نام خبرنگاران می‌افتند خیلی هم بیراه نیست.

نمونه‌اش همین خیابانی که با تشریفات خاص در روز ۱۷ مرداد به نام خبرنگار نامگذاری شد و ظاهرا منتی هم سرمان گذاشتند که دیگر هیچ وقت یاد و نام خبرنگار تنها به یک روز در سال بسنده نمی‌شود و نه تنها مسوولان بلکه عموم مردم نیز با دیدن این خیابان و شنیدن نام آن به یاد خبرنگاران همیشه فعال و سختکوش می‌افتند.

حالا بهانه نوشتن این سطور و به درد آمدن دل ما رسانه‌ای‌ها نصب تابلویی است که روی آن نوشته ” تملک و مسیرگشایی خیابان اول زعفرانیه و افرایش ۲۴۰۰مترمربع به فضای عمومی شهر تبریز”  نصب این تابلو و بنر در خیابانی که به نام خبرنگار نامگذاری شده است چه توجیهی دارد، این موضوع نشان می‌دهد که حتی شهرداری نمی‌خواهد در تابلوی نصب کرده خود از نام خبرنگار استفاده کند بلکه آن را به همان نام قبلی یعنی اول زعفرانیه می‌نویسد و این نشان از ارزش‌گذاری فرمالیته‌ای است که در آن روز برای خبرنگاران قائل شدند یا شاید هم خواستند در آن روز قولی را عملی شده قلمداد کرده و حرفی برای گفتن داشته باشند.

نامگذاری صوری و فرمالیته یک قسمت از خیابانی که در اذهان عمومی به نام اول زعفرانیه شناخته شده است و حتی بعد از نامگذاری به خیابان خبرنگار شهرداری منطقه دو تابلو و بنر زده ( البته بنر هم در تبریز توسط خود شهرداری ممنوع  شده است) می‌نویسد مسیرگشایی اول زعفرانیه نشان می‌دهد که خود شهرداری هم به آن ارزشی قائل نیست.

آیا بهتر نبود شهرداری به جای این که بخش کوچکی از خیابان اول زعفرانیه را به نام خبرنگار نامگذاری کند یکی از خیابان‌های جدید را به این کار اختصاص می‌داد.

بدون شک شهرداری نیز به این امر واقف است بسیاری از خیابان‌ها در تبریز بین عموم مردم و در محاوره عمومی بین شهروندان به یک نام مشهور و شناخته شده هستند و کسی توجهی به نام‌های جدید آن ندارد و قضیه خیابان خبرنگار نیز دقیقا شامل این حکایت است و علاوه بر عموم مردم خود شهرداری نیز نام جدید این خیابان را به نام خبرنگار به رسمیت نمی‌شناسد.

وقتی خود شهرداری منطقه دو با همان نام قبلی برنامه‌های خود را اطلاع رسانی می‌کند از عموم مردم چه انتظاری می‌توان داشت.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *