دوشنبه ۲ام مهر ۱۳۹۷ , Monday 24th September 2018

تیر ۱۰ام, ۱۳۹۷

کد خبر : 170642

مردی از خویش برون آید و کاری بکند!

شهری کلافه و مسئولانی خاموش!

تبریز هرگز این قدر کلافه و در خود مچاله نبوده. اینجا شهر اتفاقات بزرگ است اما در چند مدت اخیر با زوال و سکوت روبرو شده است. کاش مردی از دل این شهر برون آید و کاری بکند!

اختصاصی همنوا / خانم شهروند

مردم از مسئولین چه انتطاری دارند؟ منظورم از مسئول، رئیس جمهور یا وزیر اقتصاد نیست که در این واویلای گرانی و بی صاحبی بازار حرکتی بکنند. منظورم مسئولانی است که در شهر و درست جلوی چشم مردم و با رای مردم مسند گرفته اند ولی دریغ از یک واکنش در قبال هزاران اتفاق ریز و درشت در شهر. می پرسید مثلا چه مشکلی و چه واکنشی؟! عرضم به حضور:
۱.امروز که غریب به ۱۱ روز از غیبت شهردار محترم تبریز می گذرد، زمزمه هایی به گوش می رسد مبنی بر بازگشت غریب الوقوع او به ساختمان بلدیه تبریز. اما در زمان غیبت آقای شهردار، اغلب اعضای شورای شهر در گفتگوهای کوتاهی که با خبرگزاری فارس آذربایجان شرقی داشتند، یا از این سفر اعلام بی خبری کردند یا این که آن را امری شخصی قلمداد کرده‌اند. بی شک این نوع برخورد در نسبت با سوالاتی که در ذهن مردم ایجاد شده است بسیار سهل انگارانه است. توقعی که از اعضای محترم شورای شهر تبریز می رود این است که با جای خالی آقای شهرداری با قاطعیت برخورد کنند. انتظار داریم که در صحن شورای شهر کسی از آقای شهردار بپرسد که برادر کجا بودی؟ تبریز در خواب است. پروژه های دهان پرکنی که روزگاری با آن شهرداری و استانداری و فرمانداری و دولت و ملت همه با هم کیف می کردند خوابیده است؛ حقوق بگیران شهرداری از کارگر تا مدیر معطل و لنگ حقوقند! این کمترین توقع از منتخبان مردم در صحن شورای شهر است.
۲.در روزهای اخیر که داستان نامه نگاری دکتر پزشکیان با قوه قضاییه درباره اعضای خاطی شورای چهارم شهر تبریز نقل محافل بود و اغلب کسانی که به پزشکیان رای داده بودند از رای خود ابراز پشیمانی و از رفتار پزشکیان ابراز تاسف کردند؛ انتظار می رفت که حداقل دکتر پزشکیان درباره حرکت خود با مردم – که صدالبته ولی نعمت مسئولانند- سخن بگوید. انتظار می رفت که مردم در جریان شفاف اطلاعات قرار بگیرند. اما آگاهی – این ابتدایی ترین حق مردم- باز هم پایمال شد.
۳. روند ثبت جهانی منطقه ارسباران با اما و اگرهای زیادی روبرو شده است. مسئولان کشوری سازمان میراث فرهنگی مدام در حال توضیح درباره این پرونده هستند. با این حال انتظار می رفت که مسئولان استانی هم چند مصاحبه انجام دهند و از تلاش های کرده و نکرده در راه ثبت جهانی این منطقه صحبت کنند. هرچند که شاید بگویید سخنان مسئولان بالادستی در این موارد کافی است. اما از مسئولانی که به هربهانه آماده سخن گفتن هستند؛ سکوتی این چنین بعید است.
نتیجه : تبریز هرگز این قدر کلافه و در خود مچاله نبوده. اینجا شهر اتفاقات بزرگ است اما در چند مدت اخیر با زوال و سکوت روبرو شده است. کاش مردی از دل این شهر برون آید و کاری بکند!

برچسب‌ها



دیدگاهها (۰)



آخرین اخبار