سه شنبه ۱ام خرداد ۱۳۹۷ , Tuesday 22nd May 2018

اردیبهشت ۱۵ام, ۱۳۹۷

کد خبر : 164907

خانه باقرخان در آستانه انهدام

ما با هویت خود چه کرده ایم؟

با یک جست و جوی کوچک خواهیم دید که زنگ خطر تخریب خانه باقرخان سالار ملی از سال 93 زده شده است. یعنی قریب به چهارسال است که خانه یکی از ارکان مشروطه ایران در آستانه انهدام کامل است و ما دست روی دست گذاشته ایم.

از بین رفتن نشانه ها، اولین زمینه فراموشی است. آدمیزاد تا نشانه ای از گذشته داشته باشد خود را گم نخواهد کرد. چون تاریخ و اصالتش را با همان نشانه به یاد خواهد آورد. نشانه ها ما را به روزگارانی که از سر گذرانده ایم ربط می دهند؛ به آنچه پدرانمان، سرزمین مان و رگ و ریشه مان از سر گذرانده اند. تا نشانه ها باقی باشند آدمیزاد گم نخواهد شد.

اما در شهر تبریز که خاستگاه اتفاقات بزرگ در ایران زمین است، نشانه ها به راحتی از بین می روند، به راحتی از کنارشان می گذریم و فراموششان می کنیم. و این گونه هویت و تاریخ مان را فراموش می کنیم و دست به دامن ساختن چیزهای بی رگ و ریشه ای می شویم تا هویتمان را با آن معنا دهیم. برای تبریزی که از سال های دیر و دورش نشانه های کمی به جا مانده است و هرچه داشته را جنگ به جنگ و زلزله به زلزله از دست داده است، چه چیزی درخشان تر و قابل اعتنا تر از مشروطه؟ در هرکجای این مملکت اگر نام تبریز بیاید نام سردار ملی و سالار ملی نیز به خاطر آورده خواهد شد.

باقرخان سالار ملی و نماد مقاومت در دوره مشروطه است. خانه او نیز به خانه مقاومت در عصر مشروطه مشهور است. اما امروز ویرانه ای به جای خانه در محله خیابان تبریز به نام این چهره برجسته تاریخ مقاومت و آزادی ایران و تبریز نشسته است. نشانه ای از نشانه های دلاوری در آستانه فروپاشی کامل است.

لطف حفظ و حراست از خانه های تاریخی نه به خاطر معماری و بنا است. خانه بیشتر با صاحب خانه است که معنا می گیرد. با صاحب خانه است که در یادها می ماند. حال تصور کنید خانه ای را که در آن باقرخان نفس کشیده باشد! لذت قدم زدن در خانه ای که مرجع نیروهای مقاومت در عصر مشروطه بوده را نمی توان با توصیف و تعریف عوض کرد.

بی شک تبریز با این قدرنشناسی ها و بی توجهی ها نه تنها تاریخ و هویت خود را در معرض نابودی قرار می دهد که فرصت جذب گردشگر را نیز از خود دریغ می کند. نام باقرخان و خانه اش می تواند همانند نام ستارخان و خانه اش توجه گردشگران را به خود جلب کند.

با یک جست و جوی کوچک در اینترنت خواهیم دید که زنگ خطر تخریب خانه باقرخان سالار ملی از سال ۹۳ زده شده است. یعنی قریب به چهارسال است که خانه یکی از ارکان مشروطه ایران در آستانه انهدام کامل است و ما دست روی دست گذاشته ایم. ما همین قدر سرد با هویت خود برخورد می کنیم. تبریز شهر اولین ها است. ما در همه چیز اول بوده ایم و هستیم و خواهیم بود. حتی در بی تو جهی به داشته ها و ذخایر فکری و فرهنگی!

لیلا حسین نیا / اختصاصی همنوا

اخبار مرتبط :



دیدگاهها (۰)



آخرین اخبار