گل آقا زبان گویای مردم ایران بود - پایگاه خبری تحلیلی هم نوا
چهارشنبه ۲۴ام مرداد ۱۳۹۷ , Wednesday 15th August 2018

اردیبهشت ۱۱ام, ۱۳۹۷

کد خبر : 164644

گل آقا زبان گویای مردم ایران بود

یازده اردیبهشت، چهاردهمین سالگرد درگذشت کیومرث صابری فومنی ملقب به گل آقای ملت ایران است. اکنون یازده سال است که زبان گویای مردم ایران در بیان دردها و مشکلات خاموش شده است و رکن اساسی طنز در کشور از دست رفته است.

 

یازده اردیبهشت، چهاردهمین سالگرد درگذشت کیومرث صابری فومنی ملقب به گل آقای ملت ایران است. اکنون یازده سال است که زبان گویای مردم ایران در بیان دردها و مشکلات خاموش شده است و رکن اساسی طنز در کشور از دست رفته است.

چرا در این یازده سال هیچ کس نتوانست به اندازه گل آقا در بین قاطبه مردم جا باز کند؟ مگر گل آقا که بود و چه می کرد که مردم او را باور داشتند؟ آن هم در روزگاری بسته و ضد منتقد. چرا امروز که فضای مجازی راه را برای طنازی های منتقدانه بازتر کرده است، گل آقایی سر برنمی آورد؟ پاسخ این سوال ها هرچه باشد باید اذعان کرد که هنوز جای خالی گل آقا و قلم سبزش در بین رسانه های کشور احساس می شود.

نکته مهم  در سیر تبدیل کیومرث صابری فومنی به گل آقای ملت ایران، صداقت او در بیان معضلات کشور بود. کسی که در دولت رجایی مشاور فرهنگی  بود و در دولت های بعد از گزینه های وزارت هم محسوب می شد ناگهان از همه شغل های دولتی انصراف داد و ستون «دو کلمه حرف حساب» را در روزنامه اطلاعات نوشت؛ قطعا متوجه دردی در اعماق ساختار جامعه شده بود. دردی که باید با قلم درمانش می کرد.

گل آقا در خاطرات حج نوشته است که : «در مکه، به کعبه رفتم و در جوار کعبه، قلمم را درآوردم و رو به کعبه کردم و گفتم: من این قلم را در خانه‌ خدا، با خدا معامله کردم. خدایا تو شاهد باش که من در راه اعتلای دین تو و کشورم گام برمی‌دارم. مرا از لغزش‌ها مصون بدار و قلمم را از انحرافات حفظ کن.» بی شک نویسنده ای که با این نگاه نوشتن را آغاز کرده باشد، مدام خود را مورد بازخواست قرار می دهد و تلاش می کند ذره ای از راه حق و حقیقت دوری نکند.

گل آقا منتقد تمام جناح ها و دولت ها بود با آنکه در ساختار مجلاتش از همه جناح ها، نویسنده و طناز داشت. او می دانست که هر سعی و تلاشی باید مشکور باشد و هر کم کاری و اشتباهی باید مورد انتقاد قرار بگیرد. چیزی که نویسندگان جناح زده روزگار ما زیاد به آن توجه نمی کنند.

از جمله خصایص برجسته کیومرث صابری فومنی توجه او به پرورش نسل جدید بود. او که خود از نخستین سال های جوانی لباس معلمی بر تن کرده بود و همیشه خود را معلم می دانست از اولین روزهای شکل گیری نشریه گل آقا صفحه ای برای کودکان و نوجوانان با نام « بچه ها… گل آقا» دست و پا کرد. بعدها این صفحه تبدیل به نشریه ای مستقل شد. تلاش اهالی مجله « بچه ها … گل آقا» بر باز کردن دنیای ذهنی کودکان و نوجوانان بود. نویسندگان بزرگی چون عمران صلاحی، منوچهر احترامی و بزرگانی دیگر در این مجله برای کودکان قلم میزدند و خوراک فکری نسل آینده را ترتیب می داند. بی شک نسلی که با چنین نوشته هایی سر و کار داشت، دنیا را دقیق تر و واقعی تر می شناخت. دریغ که این نشریه نیز چند سالی بعد از درگذشت گل آقا، به دلیل مشکلات مالی از انتشار باز ایستاد.

اینکه در فضای امروز ما دیگر گل آقایی سربر نمی آورد به دلیل حل شدن مشکلات اجتماعی و سیاسی یا تغییر نگاه دولت به مقوله انتقاد نیست. چرا که در عصر گل آقا نیز مانند امروز- و مانند همیشه تاریخ این سرزمین- برخورد قهرآمیز با اصحاب قلم روال عادی روزگار بوده است. اما جسارت گل آقا و درد و دغدغه، او را با تمام مشکلات اقتصادی سرپا نگاه داشت.  خوانندگان دائمی مجله گل آقا و نشریات اقماری موسسه گل آقا از جمله ماهنامه و سالنامه و مجله بچه ها گل آقا به خوبی به یاد دارند که مشکلات اقتصادی چگونه موسسسه را از پا درآورد و بعد از مرگ صابری فومنی دیگر امکان ادامه فعالیت برای موسسه میسر نشد. بی شک این مشکلات در روزگار حیات صابری هم بوده است اما او تمام قد برای اعتلای طنز ایستاده بود و بیدی نبود که با این بادها بلرزد.

اکنون چهارده سال از درگذشت او می گذرد و هنوز کسی نتوانسته است علم انتقاد و طنز را چون او بلند کند و بگوید :

 

یک زبان دارم دوتا دندان لق           می زنم تا زنده هستم حرف حق

 

لیلا حسین نیا / اختصاصی همنوا

اخبار مرتبط :



دیدگاهها (۰)



آخرین اخبار