جمعه ۲۹ام تیر ۱۳۹۷ , Friday 20th July 2018

اسفند ۲۱ام, ۱۳۹۶

کد خبر : 159675

دهه شصتی کمتر زندگی بهتر

 

این روزها زمین و زمان هر عقده ای دارند، سر دهه شصتی ها خالی می کنند؛ از مشکل اقتصادی بگیر تا مسائل اجتماعی. تفاسیر برخی چهره ها از دهه شصتی ها چنین می نماید، که همواره چند میلیون دهه شصتی، پشت دیوارهای کشور پنهان شده و منتظرند تا بادی بوزد و این چند میلیون نفر همگی یکجا آوار شوند، سر مردم و دولت.

سال ۹۲ بود که آیت ا… مکارم شیرازی طی بیاناتی گفت: “هر خانواده حداقل ۳ فرزند داشته باشد، کاهش جمعیت سیاست آمریکایی-اسرائیلی است”.

کشور ایران از سال ۱۳۲۰  تاکنون دو بار در سال های  ۱۳۴۶ ( به دلیل مهار تدریجی مرگ و میر و دارا بودن باروری طبیعی کنترل نشده) و ۱۳۶۸ ( به دلیل نیاز به فرصت برای ترمیم بعد از جنگ) سیاست کنترل موالید را در راستای تعدیل آهنگ رشد جمعیت تجربه کرده است. که نتیجه این دو فرایند، رشد سریع و انفجار گونه جمعیت در ایران است.

اکنون در دهه ۹۰، نتیجه اصلی این دو سیاست تعدیل آهنگ رشد جمعیت به وضوح دیده می شود، که از جمله معروف ترین و نه محبوب ترین بازخوردهای این سیاست های جمعیتی، پدیده هایی عجیب و غریب به نام دهه شصتی ها هستند. این نوع از انسان ها بی صدا آمدند، بی توقع بزرگ شدند، بی ادعا دارند، جوانی شان را سپری می کنند و احتمالا با وقار تمام منتظر آینده مجهول پیش رویشان هستند. آینده ای که از هم اکنون معلوم است چند به چند است. می توان تیتر اول روزنامه ها- اگر هنوز دوام آورده باشند- و پایگاه های خبری ۳۰ سال بعد، را از هم اکنون خواند. ” چند میلیون پیر مرد و پیر زن دهه شصتی دست دولت مانده اند” ” سازمان تأمین اجتماعی زیر بار پرداخت حقوق بازنشستگی دهه شصتی ها له می شود”  ” احداث چند صد مرکز نگهداری از سالمندان در کشور/ جایی برای مادربزرگ ها و پدربزرگ های دهه شصتی نیست” ” آخرین نسل از دهه شصتی ها دنبال جایی برای خواب ابدی”  ” دهه شصتی ها هم تمام شدند”

حال شما مقام محترم دولتی، به جای صحبت از دردسرهای دهه شصتی ها کاش به فکر عوض کردن تیترهای آینده نشریات باشید.

ساناز شهابی

اخبار مرتبط :



دیدگاهها (۰)



داغ ترین خبرها
  • No posts liked yet.
آخرین اخبار