شنبه ۲۷ام آبان ۱۳۹۶ , Saturday 18th November 2017

شهریور ۲۷ام, ۱۳۹۶

کد خبر : 136185

ماجرای محل دفن استاد شهریار/

پس برای من هم تله گذاشته اید

سال ۱۳۶۶ که شالوده بنای یادبود مقبره الشعراء در حال اتمام بود، از دفتر رئیس دولت هفتم و هشتم که آن زمان وزیر ارشاد وقت بود، تماس گرفتند و گفتند که او میخواهد با شما صحبت کند.  وقتی ارتباط دادند، سؤال کرد که آیا استاد شهریار وصیتی در مورد محل دفنش پس از فوت دارد؟ گفتم اطلاعی ندارم، گفت:  نظرش را جویا شوید که آیا مایل است در صورت درگذشت در مقبره الشعراء به خاک سپرده شود؟ با توجه به روحیه ای که استاد داشتم، مشکل بود چنین سؤالی از وی کرد.  فکری به نظرم رسید و  استاد را با ماشین پیکانم در سر راه یک مراسم بردم به محوطه مقبره الشعراء و کنار بنای مقبره ملا‌باشی توقف کردم. استاد از شیشه جلو نگاهی به بنای یادبود انداخت و گفت: این چه بنایی هست؟ گفتم به یادبود خاقانی، همام، قطران و سایر شعرا و عرفای مدفون در این محل ساخته شده است. گفت:  پس اینجا قبرستان سرخاب است. گفتم بله و در مورد بنای یادبود و طبقه زیرزمین آن توضیحاتی دادم. استاد با توجه به شرایط جسمانی از ماشین پیاده نشد ولی در نهایت خندید و گفت: “پس برای من هم اینجا تله گذاشته اید ” جوابم را گرفته بودم و وقتی ماجرا را به اطلاع وزیر ارشاد وقت رساندم و وی در جواب گفت: همین عبارت استاد برای محل دفن وی کافیست.

محمود رنجبر، رئیس بنیاد ایران شناسی شعبه تبریز

برچسب‌ها

اخبار مرتبط :



دیدگاهها (۰)



آخرین اخبار