سه شنبه ۳۱ام مرداد ۱۳۹۶ , Tuesday 22nd August 2017

اردیبهشت ۳۱ام, ۱۳۹۶

کد خبر : 119783

دور باید شد از این راهِ غریب!

نخستین و بزرگترین بدآموزیِ سوپرتحلیلگرانِ نواصولگرا این است که انتخابات را صرفاً یک مچ‌اندازیِ سیاسی جا انداخته‌اند که هر دو سال یک‌بار مشغله‌شان می‌شود و بعد هم تمام تا دو سال دیگر. انرژی‌های متراکم جوان‌ها را با بدافزارهایی مثل «سیاست‌ورزی به قصد کسب قدرت» به هرز می‌برند. آنها را از همه‌ی میدان‌های واقعی کوچانده و با خود به وهم‌آبادِ سیاست‌بازی می‌برند. غایتِ انقلابیگری را حصول به قدرتِ سیاسی (انحصاراً از طریق قبضه‌ی قوه‌ی مجریه) جا می‌اندازند و باقی ماموریت‌ها و مسئولیت‌ها را به تمامی معلق می‌گذارند. ساختن جامعه و خدمت به انقلاب را فقط و فقط از رهگذر تسخیر دولت دنبال می‌کنند. با این تلقی‌های کانالیزه، نه به خود می‌رسند و نه به مردمان خود.
حتی بعد از شکست‌های چندباره و مکرر هم نه تنها دست از راهبردهای تخدیری برنمی‌دارند، که مبتنی بر همان راهبردها به توجیه و ماستمالیِ شکست می‌پردازند و بازهم نمی‌گذارند نتیجه‌ی انتخابات به تنبه و آگاهی و رشد کمک کند؛ دلیل‌تراشی‌های هپروتی و شهر سقوط کرد و این قبیل حرفها، همه نشانه‌ی رسوب اندیشه‌های تخدیری مذکور است.
نیروهای انقلاب، تا خود را به صراحت و بی‌لکنت، از چنبره‌ی این تحلیل‌بازانِ رانتی رها نکنند، روی خوشِ انقلابیگری را نخواهد دید و طعم شیرین مکتب خمینی را نه خود خواهند چشید و نه مردم.

روح اله رشیدی

اخبار مرتبط :



دیدگاهها (۰)



آخرین اخبار