پایگاه خبری - تحلیلی هم‌نوا

اسفند ۴, ۱۳۹۷ / February 23, 2019

پیرامون انتخاب بازی های ویدیویی برای کودکان

ننی مکفی یا گیم؟! مساله این است…

نگین نجار ازلی
ننی مکفی را که یادتان هست؟ پرستاری با ظاهرعجیب و غریب و رفتارهای عجیب ترش که هفت بچه بسیار شلوغ و ناآرام آقای سدریک بروان به دستان او سپرده شده اند. راستش نگهداری و مراقبت از این هفت بچه اصلا کار آسانی هم نیست و آقای بروان قبلا ده ها پرستار را امتحان کرده است؛ ولی هر بار کودکان سبب فراری گشتن پرستار بخت برگشته شده اند. حالا دایه مکفی این زن زشت رو آمده است تا همه چیز را تغییر دهد. بچه ها باز در یک توطئه خانوداگی علیه پرستار خود قرار دارند. ولی خب ننی مکفی هم بیدی نیست که به این بادها بلرزد. اگر بخواهیم بهتر بگوییم این زن اسرار آمیز با قدرتی جادویی اش در ادامه تنها کسی است که از پس هفت کودک شلوغ برمی آید و آن ها را سر به زیر میکند [اگر فیلم را ندیده اید زیاد نگران نباشید، در یکی از مناسبت ها صدا و سیما یکبار دیگر به سیاق همیشگی تکرارش خواهد کرد].

ننی مکفی را که یادتان هست؟ پرستاری با ظاهرعجیب و غریب و رفتارهای عجیب ترش که هفت بچه بسیار شلوغ و ناآرام آقای سدریک بروان به دستان او سپرده شده اند. راستش نگهداری و مراقبت از این هفت بچه اصلا کار آسانی هم نیست و آقای بروان قبلا ده ها پرستار را امتحان کرده است؛ ولی هر بار کودکان سبب فراری گشتن پرستار بخت برگشته شده اند. حالا دایه مکفی این زن زشت رو آمده است تا همه چیز را تغییر دهد. بچه ها باز در یک توطئه خانوداگی علیه پرستار خود قرار دارند. ولی خب ننی مکفی هم بیدی نیست که به این بادها بلرزد. اگر بخواهیم بهتر بگوییم این زن اسرار آمیز با قدرتی جادویی اش در ادامه تنها کسی است که از پس هفت کودک شلوغ برمی آید و آن ها را سر به زیر میکند [اگر فیلم را ندیده اید زیاد نگران نباشید، در یکی از مناسبت ها صدا و سیما یکبار دیگر به سیاق همیشگی تکرارش خواهد کرد].

بازی خوب است یا بد؟

به عنوان طراح بازی های جدی و معمار ، چه من و چه همکارانم معمولا باید به یک سوال قدیمی پاسخگو باشیم و آن اینکه «گیم بازی کردن خطرناک نیست؟! مخصوصا برای بچه ها؟…». خب پاسخ ها متفاوت است و راستش را هم بخواهید معایب و مزایای گیم بازی کردن هر دو به قدری بیان شده اند که در آخر هم به نتیجه میرسیم: هرکسی از ظن خود شد یار من… .  به تبع به عنوان کسی که به صورت حرفه ای در این زمینه فعالیت میکنم، من از طرفداران گیم هستم و به تبع قرار هم نیست اینجا نظرات منفی و ضد و نقیض را بیان بکنم. اما اجازه بدهید صادق تر باشم. من به عنوان شخصی بالغ، اگر مسئولیت کودک یا کودکانی را برعهده بگیرم، بیشتر به موضوع بازی آن ها توجه خواهم کرد و نظر سلبی و رادیکاله شده به جواب های “گیم خوب است” یا “گیم بد است” را هرگز اتخاذ نمیکنم. اگر باز بیشتر بخواهم این موضوع را بسط دهم، میگویم: گیم قرار نیست و نباید نقش پرستار بچه شما را بازی کند؛ چه شما این انتظار را هرگز از فیلم یا کارتون هم ندارید و نخواهید داشت.

گیم را اگر فقط یکی از نشانه های فرهنگی جهان امروزی بدانیم که با تکنولوژی در هم آمیخته شده است، در همین چهارچوب، گیم همانگونه رفتار میکند که دیگر فرآیند های فرهنگی و با همان محدودیت های خاص خودشان. در این معنا نمی توانید امیدوار باشید که در پس زمینه ابَر بازار سیاه تولید و طراحی گیم، تمامی محصولات تولید شده و فعالیت های انجام گرفته جنبه مثبتی به خود می گیرند. با این حال این بدان معنی هم نیست که گیم های مفیدی نداریم و حال که افرادی سودجو قصد خرابکار کردن کار را دارند، پس ما هم هر نوع بازی را تحریم می کنیم. این مساله به همان اندازه ساده لوحانه می نماید که منع کردن کودکتان از بازی گرگم به هوا به دلیل خطر زمین خوردن و آسیب دیدن کودک.

بازی ها سبک ها و ژانرها و نوع های مختلفی را دارند که هر یک معایب و مزایای خود را نیز می تواند به همراه داشته باشد. در این بین اگر بخواهیم امن ترین نوع بازی ها را که با اهدافی بالاتر از تفریح تولید میشوند، «بازی های جدی» بدانیم، باز باید در انتخاب این سبک از گیم ها نیز دقت و توجه کافی را از خود نشان بدهیم. در کل برای اینکه گیم تبدیل به دوست شما وفرزندانتان شود و نه دشمن جانتان، چند پیشنهاد اساسی را همیشه به یاد داشته باشید:

هیچگاه کودک خود را در میان سیل انبوهی از انتخابات به تنهاییی رها نکنید. با کودک در مسیر انتخاب بازی صحیحی که به شخصیت و روان او همخوانی داشته باشد و بتواند برای او چیزی به ارمغان بیاورد همراه و دوست باشید.

انتخاب بازی تنها راه همراهی با کودکتان نیست. با او در حین بازی نیز دوستی کنید و تنهایش نگذارید. این کار نه تنها لحظات و ساعات خوش صمیمانه ای بین شما پدید می اورد که باعث میشود، با یکدیگر خاطرات مشترکی نیز داشته باشید و هر دو از یک زاویه مشترک به مسائل و موضوعات نگاه کنید.

به سوالات کودکتان در مورد اتفاقاتی که در حین بازی رخ میدهد، پاسخ دهید. یادتان نرود گیم ها دنیای عجیب و ماورای ذهنی برای ما می سازند. دنیایی که مشابه آن را حتی در کارتون و فیلم نیز نمیتوان یافت و آن هم فقط یک دلیل دارد شما در حین بازی کردن با موضوع طراحی شده در تعامل مستقیم قرار دارید و خود «بازیگردان» ماجرا هستید. در حالیکه در صنعت فیلم نقش شما به عنوان یک «تماشاگر» بیشتر از ابراز برخی احساسات و همدلی با جریان فیلم نمیتواند باشد.

مرزها و بایدها و نبایدها را دقیقا برای خود و کودک خود مشخص کنید. کودک شما باید بداند که چه نوع بازی از چه سبک و سیاقی را باید انجام بدهد و سراغ چه بازی هایی نباید برود.

از بازی های جدی که با سبک و سیاق خاص خود و با اهداف مشخص آموزشی و انگیزشی تولید میشوند، بیشتر استفاده کنید. این باعث میشود که دیدگاه شما دیگر از نظریه سنتی و از مد افتاده «بازی کردن وقت تلف کردن است»، متفاوت گردد.

و در آخر از بازی، با هر ژانر و سبک آن حتی بازی های جدی، انتظار معجزه نداشته باشید. بازی ها نه وظیفه مراقبت از فرزندان شما را دارند و نه مثل دایه مکفی قدرت جادویی که بتوانند همه جوره در خدمت شما  و فرزند شما باشند.

یادتان نرود شما مسئول اصلی تربیت فرزندان هستید و بازی و یا هر نظام و سیستم و پرستار دیگری این وسط فقط نقش کمک دهنده و تسهیل کننده را برایتان میتوانند ایفا کنند.

One thought on “ننی مکفی یا گیم؟! مساله این است…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب