پایگاه خبری - تحلیلی هم‌نوا

خرداد ۱, ۱۳۹۸ / May 22, 2019

نقدی بر سخنان اخیر استاندار خوزستان

به خدماتی بالاتر از پروتکل‌ها نیازمندیم

فرهاد باغشمال
اگر به فرض محال نماینده صلیب سرخ جهانی چنین حرفی زده باشد، این احتمال دارد که پروتکل‌های امدادی خودشان را با پروتکل‌های زندگی ما (در قبل و بعد از حادثه) یکسان فرض کرده و این‌گونه  تصور نموده که در ایران هم مثل سوئد، سوییس، آلمان و سایر دول استکباری ـ که مرگ بر همه آنها یکجا باد! ـ مردم یک زندگی با آرامش خاطر و اقتصادی نیم‌بند دارند که همواره دو دو تا چهارتاست...

استاندار خوزستان در گفتگویی با شبکه خبر صدا و سیما در تبیین آخرین وضعیت امدادرسانی به سیل‌زدگان جنوب کشور گفته است: «خدمات رسمی ما به سیل‌زدگان به حدّی بود که صلیب سرخ جهانی در بازدید از مناطق سیل زده به ما اعتراض کرده و عنوان داشته که رسیدگی به سیل‌زدگان خیلی زیاد بوده و خارج از پروتکل‌های صلیب سرخ است و نباید این‌قدر خدمات و پکیج می‌دادید!»

اگر چه در خصوص اظهار نظر بالا که از سوی صلیب سرخ جهانی عنوان شده است، ابهام وجود دارد و نگارنده بر این باور است که یا مترجم اشتباه کرده و یا استاندار خوزستان برداشت ناقصی از سخنان آنها کرده‌ است،  ولی اگر واقعا چنین صحبتی از زبان مسئولین صلیب سرخ جهانی مطرح شده باشد، در وهله اول اعتماد تمام ملّت‌های جهانی به باریکه پناهگاه‌شان خدشه‌دار می‌شود. چگونه می‌شود به کسی که در طی چند ساعت دار و ندار چند ده‌ساله‌ زندگی‌اش را سیل برده و حتی قادر نیست محل زندگی‌اش را روی نقشه پیدا کند، از پروتکل و استاندارد جهانی سخت گفت؟!

وانگهی اگر به فرض محال نماینده صلیب سرخ جهانی چنین حرفی زده باشد، این احتمال دارد که پروتکل‌های امدادی خودشان را با پروتکل‌های زندگی ما (در قبل و بعد از حادثه) یکسان فرض کرده و این‌گونه  تصور نموده که در ایران هم مثل سوئد، سوییس، آلمان و سایر دول استکباری ـ که مرگ بر همه آنها یکجا باد! ـ مردم یک زندگی با آرامش خاطر و اقتصادی نیم‌بند دارند که همواره دو دو تا چهارتاست و نه این که در اینجا مردم حادثه ندیده روزی برای پیاز صف می‌بندند، روزی برای گوشت، روزی برای بنزین و روزی دگر برای بند لیف! حالا چه برسد به بلادیده‌های ما که سقفی بالای سر و آرامشی ندارند!

اگر هم نماینده صلیب سرخ با اشراف به وضعیت اقتصادی، فرهنگی و اجتماعی ما این‌گونه خرده فرمایش نموده است که در این صورت سازمان بهداشت جهانی، سازمان غذا، یونیسیف، یونسکو و… هم به پیروی از کثرت خدمات ارائه شده در ایران می‌توانند اعتراض کرده و پروتکل‌ها و استانداردهای خود را به رخ‌ ما بکشند و از این همه انسانیت ما عصبی شوند!

از سوی دیگر، این گمان هم می‌رود که اقلام و خدمات اهدایی و ایثار مردم همیشه در صحنه به سیل‌زدگان را سیستم دولتی و عوامل ذیربط امدادی به پای خود نوشته و به آقایان صلیب سرخی گزارش نموده‌اند، که در این حالت بله! قبول داریم که در هیچ جای دنیا چنین مردمانی یافت نمی‌شود که بالاتر از پروتکل‌ها و استانداردهای کمک‌رسانی به هم‌نوع خود کمک کنند.

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

آخرین مطالب